Κάθομαι, που λέτε, το πρωί ,αφού αποχαιρέτησα τον υιό για το σχολείο, να πιω με την ησυχία μου έναν καφέ - δεν είχα κάτι επείγον άλλωστε- και χαζεύοντας στις πρωινές εκπομπές , βλέπω έναν κύριο, μεταξύ 35 και 45 ετών, με γυαλιά, συμπαθητικό, γιατρός του ΕΣΥ, όπως δήλωσε, να δηλώνει και το δεύτερο επάγγελμα του. Το οποίο επάγγελμα είναι πρωταγωνιστής ταινιών για ενηλίκους, κοινώς τσόντες. Το κόλλησε, είπε, το κουσούρι, (τρόπος του λέγειν κουσούρι, ευκαιρία να συνδυάσει το τερπνόν μετά του ωφελίμου) όταν ζούσε στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες και μάλιστα όχι ως φοιτητής, απ' ότι κατάλαβα, σε φεστιβάλ του είδους όπου και έκλεισε την πρώτη του δουλειά. Εχει μάλιστα γυρίσει και μία ταινία ερασιτεχνική, δεν κατάλαβα αν εννοούσε ότι την έχει σκηνοθετήσει γιατί με το ένα αυτί ήμουν εκεί, με το άλλο άκουγα το μυαλό μου να λέει " σήκω, ώρα για δουλειά, σήκω, ώρα για δουλειά".
Ενα δεν καταλαβαίνω. Δεδομένου ότι ο κύριος αυτός είπε ότι έχει ξαναπεί σε συνεντεύξεις πώς ξεκίνησε, ιατρός ων και διατεινόταν ότι όλ' αυτά είναι γνωστά, οι προϊστάμενοι του πώς αντιδρούν? Τόσο προχωρημένοι πια στα νοσοκομεία τα δημόσια? Μπράβο!
Εγώ πάντως περιμένω να δω εάν θα πουν ότι μας έκαναν πλάκα, αν και αργεί η πρωταπριλιά!
Κατά τ' άλλα μαθαίνω ότι οι Scorpions προτίθενται να αποχωρήσουν πλέον και να κρεμάσουν τις... μπαγκέτες και τις κιθάρες τους. Και όχι ότι τους ακούω τώρα πια αλλά να, σα νοσταλγός των εφηβικών μου χρόνων, αναπολώ τον καιρό που εκστασιαζόμουν με το ροκ τους.
Στη συνέχεια έγιναν πολύ γνωστοί και στους βλαστούς μας αφού έρχονται κάθε χρόνο τα τελευταία έτη και δίνουν συναυλίες, καθιέρωσαν το Scorpions Festival, τραγούδησαν μαζί με το Βασίλη Παπακωνσταντίνου και γενικώς ... they rock us like a hurricane. Pity they'll rock us for the last time!
